Svedlando timas, ke forlaso de papera mono estas efektiviĝanta tro rapide

La retpagsistemoj forte anstataŭigas la uzadon de monbiletoj kaj moneroj en Svedlando, kaj multobliĝas en la vendejoj de tiu lando afiŝoj kun tiaj avertoj: “Ni ne akceptas papermonon”.

Tamen la rapida irado de tiu tendenco maltrankviligas la aŭtoritatojn, kaj kadre de okazanta ampla analizo de la leĝaro koncerne al la centra banko oni pritaksas tian apartan situacion, kies konkludoj aperos per antaŭraporto atendata venontsomere.

“Pro tiu malapero de papera mono efektiviĝanta tro vigle, povos okazi malfacilaĵoj je tenado de la infrastrukturo rilatanta al monbileto”, tion asertis la parlamenta estro Mats Dillen.

Svedlando estas de multoj konsiderata kiel la komunumo kies uzo de papera mono estas tutmonde la malplej intensa. Tie la plimulto el la bankagentejoj ne plu funkcias per papera mono, samkiel multaj vendejoj, muzeoj kaj restoracioj. Tamen tiurilate malutilo ankaŭ estas, ke multaj homoj – aparte tiaj maljunaj – staras ekster la cifereca socio.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Dentisto estis kondamnita je miliona kompensodevo al sia patrino

Marde, la 2-an de januaro, Suverena Kortumo de Tajvano ordonis, ke iu viro – idendigita per la familinomo “Chu” – pagu al sia patrino preskaŭ unu milionon da usonaj dolaroj kiel kompensodevo pro tio, ke ŝi prizorgis lian vivtenon kaj diplomigis lin kiel dentisto.

La filo argumentis, ke tute malpravas postuli kompensodevon pro vivtenado de filojn, sed la tribunalo konsideris la ekziston de validan kontrakton, kiu rajtigas tiun profiton al la patrino.

En la jaro 1997-a la filo estis 20-jaraĝa, kaj tiam li subskribis kune kun sia plejaĝa frato kaj sia patrino kontrakton, kiu determinas – post la koncernaj universitataj diplomiĝoj – pagadojn da 60% de la enspezoj de la filoj al la patrino, kun limo je po 1,7 milionoj da usonaj dolaroj, kiel repago de la universitataj monatpagoj.

Laŭ la loka gazetaro la plej aĝa filho interkonsentis kun sia patrino je pli malalta sumo kaj plenumis la kontrakton. Post multjara rifuzado de la plej juna filo je la pagoj, ŝi postulis per juĝafero sian rajton, kaj ŝi sukcesis.

La patrino identigita nur per la familinomo “Luo” sole prizorgis siajn du filojn post eksgeedziĝo. Ŝi estas timema pri sia prizorgado en maljuneco.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Ĉe flughaveno, 200 vivantaj blatoj estis trovitaj en valizo de ĉina paro

 

Laŭ la ĉina gazeto “Beijing Youth Daily”, je la 25-a de novembro en la internacia flughaveno de Baiyun de la urbo Kantono (Ĉinlando) la agentoj de doganejo surpriziĝis antaŭ valizo ĉar ĝi estis enhavanta 200 vivantajn blatojn.

La oficistoj rimarkis strangan movadon ĉe la valizon de maljuna paro, dum bildigo de ĝia interno per la iksoradia aparato.

Demandite pri la kialo, ke ili estis alportanta blatojn, la edzo asertis, ke tiuj insektoj estus miksitaj kun ŝmiraĵo por apliki sur la haŭto de lia edzino. Laŭ iu oficistino, temas pri antikva populara kuracilo.

Ĉar la ĉina aertransporta regularo ne permesas alportadon de vivantaj bestoj per manportebla valizo, la maljunuloj decidis lasi la blatojn ĉe zorgado de la oficistoj.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Surbrusta tatuaĵo de senkonscia viro hezitigis kuracistojn

Jen okazintaĵo raportita je la 30-a de novembro, de la scienca periodaĵo “The New England Journal of Medicine”.

70-jaraĝa viro, sukermalsana, kun historio pri pulmaj kaj koraj malsanoj, alvenis en malsanulejon senkonscia, havante sur sia brusto tatuaĵon kun jena skribaĵo: “Do not resuscitate” (Ne revivigu).

La kuracistoj de “Jackson Memorial Hospital ” prizorgis la spiradon de la viro kaj sendis la aferon al etika konsilantaro, kiu rekomendis la obeon al la “peto” sur lia haŭto. Dokumento kun informoj pri la okazintaĵo estis pretigita al departamento pri sano de la subŝtato Florido, kaj vespere de tiu sama tago la viro mortis sen interveno de la kuracistoj.

Intervjue al la gazeto “The Washington Post” la kuracisto kaj ĉefa verkisto de la artikolo Gregory Holt asertis, ke tiu viro estis loĝanta ĉe maljunulejo, sed li estis trovita ebria surstrate. Li havis nek identigilon, nek familion kaj amikojn, kiuj povus doni al ni pli da informoj.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Japanlando – la nombro de malliberigitaj maljunuloj kvarobliĝis en 10 jaroj

Laŭ informoj diskonigitaj vendrede la 17-an de novembro, la nombro de malliberigitaj maljunuloj en Japanlando kvarobliĝis en 10 jaroj, malgraŭ tio, ke en la jaro 2016-a krimofteco estis la plej malalta en la historio de tiu lando.

Entute 2.498 homoj aĝantaj pli ol 65 jaroj estis arestitaj pasintjare, kio signifas kvaroblon ol la nombro de la jaro 1997-a, tion indikas “Blanka Libro pri la Krimo”, piblikigita de la japana Ministrejo pri Justico.

Oni supozas, ke kadre de malliberiĝo la pliaĝuloj provas trovi “hejmon”, celante fuĝi el ilia socia izoleco kaj malriĉeco.

Per esploro ĉe japanaj malliberejaj centroj, la juristo de Keio-Universitato (Tokio) nome Tatsuya Ota konstatis, ke en la japanaj malliberejoj la plimulto de la maljunuloj plenumanta malliberigon estis spertantaj mankon de ligoj kun parencoj, amikoj kaj najbaroj, antaŭ iliaj arestoj.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Nova servo aperis, por partopreni funebron sen forlasi aŭtomobilon

En Japanlando la firmao pri funebraĵoj “Kankon Sosai Aichi Group” ofertas eblecon preĝi al mortintoj ĉe funebroj sen bezono forlasi la aŭtomobilon. Tiu servo aparte utilas al maljunuloj kaj homoj kun limigita moviĝemo.

Jen la procedo: urno por cindroj estas prezentita al la vizitanto, kiu povas resti ene de la aŭtomobilo kaj plenumi la koncernajn taŭgajn gestojn, kiuj estas filmitaj kaj elsenditaj al la ceremonia ĉambro.

La prezidento de la firmao, Masao Ogiwara, pravigas tiun servon, ĉar “foje maljunuloj rifuzas partoprenon en la funebraĵoj ĉar ili bezonas peti helpon por forlasi la aŭton”.

Rapide maljuniĝas la japana loĝantaro, kaj jare la kvanto de mortoj jam superas tiuj de naskiĝoj. En tiu lando la funebraĵa merkato grandas jare je pli ol 1,7 miliardoj da enoj (16,1 miliardoj da usonaj dolaroj).

Alia nova servo nelonge anoncita en tiu sektoro estas robota pastro.

Krome, pro manko da spaco en la urbaj tombejoj, konstruaĵoj estis aranĝitaj por gastigado de la cindroj de mortintoj. La cindrurno estas aŭtomate translokita al altaro, per uzo de magnetkarto kun informoj de la mortinto, kiam vizitanto alvenas tien por preĝi.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Aperis roboto kiu rolas kiel budhisma sacerdoto ĉe funebraj ceremonioj

La ĉarma roboto nomata “Pepper”, de la firmao Softbank, jam enlistigis sur sia vivresumo diversajn rolojn kiel ekzemple kelnero, butikvendisto kaj helpanto de maljunuloj, kaj ekde nun jen plia: budhisma sacerdoto por konduki funebrajn ceremoniojn.

Laŭ informoj de Reuters, la roboto kapablas deklami mantrojn per sia robota voĉo, kaj dume ĝi ludas tamburon. Ĝiaj novaj funkcioj estis prezentitaj ĉe la evento “Life Ending Industry Expo” en la urbo Tokio (Japanlando).

Elpensis la aferon la firmao “Nissei Eco”, pro tia pli kaj pli kreskanta japana loĝantaro, kontraŭ nesufiĉa kvanto da budhismaj monaĥoj por funebraĵoj. Krome, uzo de roboto tiucele estas pli malmultekosta ol kontrakti monaĥon. Laŭ Reuters kontrakti “Pepper-n” kostas 350 usonajn dolarojn, kaj homan monaĥon 2.200.

Tiu robota servo celas klientojn, kiuj koncerne al novigoj estas malfermmensaj, diris la firmao “Nissei Eco”.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

 

Maljunulino trovis en karoto la diamantan fingroringon, kiun ŝi perdis 13 jaroj antaŭe en legomĝardeno

Iu fianĉiĝa ringo, kiun la kanadanino Mary Grams, 84-jaraĝa, perdis en sia legomĝardeno antaŭ 13 jaroj, estis trovita de ŝia bofilino.

La fingroringo de diamanto estis envolvanta karoton, kiun Colleen Daley rikoltis por la vespermanĝo. Ili loĝas en bieno kiu apartenas al la familio de 105 jaroj, kaj ĝi lokiĝas proksime al Armena en la provinco Alberto, okcidenta Kanado.

Purigante la karoton, Collen rimarkis la fingroringon kaj prezentis ĝin al sia edzo, la filo de Mary. Li tiam komprenis la aferon kaj sciigis sian patrinon, kiu preskaŭ ne kredis je tiu trovo.

Mary diris ke ŝi neniam konfesis tiun malaperon al sia edzo, Norman, kiu forpasis antaŭ kvin jaroj. Nur al sia filo la maljunulino tiam raportis pri la perdo.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Maljuna paro mortis man-ĉe-mane per duobla eŭtanazio

Je la 4-a de julio, post 65 jaroj da geedziĝo, la nederlandanoj Nic kaj Trees Elderhorst mortis per malofta maniero – samtempa eŭtanazio. Ili ambaŭ estis 91-jaraĝaj.

Li estis trafita de apopleksio kvin jarojn antaŭe, kiuj limigis lian moviĝemon, kaj oftigis al li dolorojn kaj enhospitaligojn. Ŝi penis je flegado de sia edzo. Paŝi iĝis pli kaj pli malfacile, kaj ŝi eksuferis pri perdo de memoro.

Laŭ la nederlanda gazeto Algemeen Dagblad, unu el iliaj filinoj diris: “La geriatro asertis, ke nia patrino bonstatas. Tamen, se nia patro mortus, ŝi povus senti sin forlasita. Je tio ŝi estis timanta. Kune morti estis ŝia plej profunda deziro”.

En Nederlando leĝo pri eŭtanazio ekzistas de 17 jaroj. Post la akcepto de la peto de la paro, la tuta procedo bezonis ses monatojn. La koncerna registara instanco nomis al ili po unu teamo, por fazo kiu celas certigi, ĉe la postulanto, pri ties vera deziro morti.

Disigite ili estis intervjuitaj, kaj ambaŭ petoj estis aprobitaj. Post tiu decido, la paro adiaŭis ĉiujn kaj pritraktis sian propran funebraĵon. Je efektiviĝo de eŭtanazio ili interparolis per amaj vortoj, kaj mortis man-ĉe-mane.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Kelkaj logistikaj trajtoj pri la nuna vojaĝo de la saudaraba reĝo

Kadre de itinero tra Azio, la reĝo Salman de Saud-Arabujo alvenis ĉi-dimanĉe (la 13-an de aŭgusto) en Indonezio, kiu estas lando kun la plej granda islama loĝantaro tutmonde. De 47 jaroj tiu estas la unua vizito de iu saudaraba monarko al la lando.

La 81-jaraĝa reĝo kunportas “bagaĝon” da 459 tunoj, akompanantaron da 1.500 homoj, kiuj loĝos en kvar hoteloj, krom du limuzinojn Mercedes-Benz S600, du liftojn, kaj rulŝtuparon.

Inter la akompanantoj estas 150 ĉefkuiristoj, kiuj prizorgos la nutradon de la grupo, kun manĝoj kiuj estas permesataj por la religio (Halalo).

27 aerflugoj estis bezonataj por transporti ĉion de Saud-Arabujo al Indonezio. En Jakarto, bonvenigita de la prezidento Joko Widodo, la reĝo Salmon surteriĝis per sia ora rulŝtuparo kaj lifto.

Post tri tagoj la reĝo kune kun sia sekvantaro ferios en la paradiza insulo Balio, kiu jam ricevis naŭ aerflugojn kun siaĵoj de la grupo. Krom Indonezio la reĝo Salman vizitos Brunejon, Japanujon, Ĉinujon kaj Maldivojn.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.