La rusa ŝarĝa kosmoŝipo “Progress MS-08” survojas al IKS

Direktiĝante al Internacia Kosmostacio (IKS), la rusa ŝarĝa kosmoŝipo “Progress MS-08” estis ĵetita de iu Soyuz-raketo ĉi-marde, la 13-an de la 2-a monato, post antaŭa fiaskinta provo lastdimanĉe, en kosmodromo apud la urbo Bajkonur, Kazaĥlando. [FILMETO]

 Tiu kosmoŝhipo alportas ekipaĵojn, brulaĵojn kaj nutraĵojn al la kosmoŝipanoj de IKS, kaj oni antaŭvidas, ke ĝi kuniĝos al la orbitanta platformo morgaŭ (ĵaŭde, la 15-an), kaj restos tie ĝis la 8-a monato 2018.

Nuntempe IKS estas loĝata de ses kosmoŝipanoj: la usonanoj Scott Tingle, Mark Vande Hei kaj Joseph Acaba; la rusoj Anton Shkaplerov kaj Aleksandr Misurkin, kaj la japano Norishige Kanai.

Internacia Kosmostacio estas USD-150-miliarda projekto, en kiu partoprenas 16 landoj, ĝi integriĝas per 14 daŭraj moduloj kaj ĝi orbitas per rapido je pli ol 27 mil km/hore kun malproksimo da 400 kilometroj de la Tero.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Japanlando ĵetis la plej malgrandan raketon de la mondo

Post malsukcesinta simila provo pasintjare, JAXA, la japana agentejo pri kosma esplorado, ĵetis al spaco sabate la 3-an de februaro, la plej malgrandan raketon de la mondo, kapablanta orbitigi etan sateliton.

La ĵetado de la raketo, kiu estas 52 centimetroj diametra kaj 10 metroj alta, okazis je la 14-a horo kaj 3 minutoj ekde Kosmocentro Uchinoura, en la gubernio Kagoŝimo, kaj ĝi estis realtempe elsendita pere de la jutubkanalo de JAXA. [FILMETO]

La kosmoŝipeto estas trietaĝa, kaj ĝi estis disvolvita de Tokio-Universitato. Dum la ĵetado ĝi estis portanta 3-kilograman sateliteton kies utilo estas fotadi la terglobon.

Tiu evento okazis kadre de projekto, kiu celas kapabligi JAXA-on je ĵetado de malmultekostaj raketoj, por orbitigado de malgrandaj satelitoj per malaltaj prezoj.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Amatora astrosciencisto malkovris perditan sateliton en spaco

NASA, la oficiala usona agentejo de kosma esplorado kaj studo, konfirmis je la 30-a de januaro, ke iu amatora astrosciencisto malkovris iun homfaritan sateliton, kiu de 12 jaroj estis perdiĝinta en la spaco.

La homfarita satelito nomata “Image” estis ĵetita spacen marte de la jaro 2000, kaj decembre de la jaro 2005 NASA subite perdis ĝian signalon.

Komence de januaro la amatora astrosciencisto Scott Tilley raportis el Kanado sian malkovron al NASA, kaj tiu usona agentejo faris testojn per kvin malsamaj antenoj por certigi, ke tiu trovita satelito vere estas tiu “Image”.

Laŭ NASA, dum la tempodaŭro da kvin jaroj antaŭ la perdo de la signalo, “Image” sendis informojn, kiu ebligis al 40 malkovroj pri magnetosfero (magnetkampo).


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Forpasis la “plej sperta” kosmovojaĝisto

John Young mortis 87-jaraĝa je la 5-a de januaro 2018. Li estis la naŭa usona kosmovojaĝisto piedirinte sur la Luno, kadre de la deka homportanta misio de Usono nomata Apollo 16.

Young vojaĝis ses fojoj al spaco kaj li estis konata ankaŭ pro “kontrabandi” viandan sandviĉon al sia kunulo en kosmoŝipa vojaĝo. Tiam NASA – la usona agentejo de kosma esplorado – riproĉis lin kaj la afero eĉ polemikis, tamen tiu okazintaĵo ne malhelpis lian karieron.

Per komunikaĵo la estro de NASA Robert Lightfoot asertis, ke “La kariero de la kosmovojaĝisto John Young etendiĝis je tri generacioj da spacovojaĝoj”, kaj per Tvitero la agentejo priskribis lin kiel “nia plej sperta kosmovojaĝisto”.

“Mi kredas, ke mi estis bonŝanca”, tion diris Young intervuje en la jaro 2004, kiam li emeritiĝis post 42 jaroj da laborado ĉe NASA.

John Young mortis hejme en la urbo Hustono (Teksaso), pro komplikaĵoj kadre de pulminfekto.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Ĉu kosmovojaĝisto kreskis naŭ centimetroj dum 3-semajna loĝado en IKS?

Norishige Kanai, kiu estas japana kosmovojaĝisto loĝanta de tri semajnoj en Internacia Kosmostacio – IKS (angle: International Space Station – ISS) asertis, ke li kreskis naŭ centimetroj dum tiu tempodaŭro.

Sur la socia retejo Tvitero li afiŝis la jenon: “Bonan tagon al ĉiuj. Mi havas gravan anoncon por hodiaŭ. Niaj korpoj estis mezuritaj kaj, ŭaŭ, mi kreskis naŭ centimetroj! De tri semajnoj mi kreskis kvazaŭ planto. Tio ne okazis ekde mia mezlerneja aĝo. Mi iomete zorgas, kiam estos tempo por reveni, ĉu tiam mi estos entenebla ĉe sidloko de Soyuz”.”

Ĉe spaco kosmovojaĝistoj kreskas mezume du ĝis kvin centimetroj . Tio okazas pro ĉesado de influo de tergravito, kaj en tiu situacio la vertebraro etendiĝas, specife ĉe la kartilagaj diskoj inter la ostoj. Kutime tia estas portempa kresko, ĉar ili povos reveni al la ordinara alto post reveno al la Tero.

Tamen hieraŭ, la 9-an de januaro, Norishige Kanai faris pardonpeton pro tio, ke li malĝuste informis, ke li kreskis naŭ centimetroj ĉe IKS: “Vere mi estas du centimetroj pli alta”, tion li diris. Laŭ li mismezuro okazis.

Kanai unuafoje venas en spacon, kaj antaŭe li estis kuracisto ĉe la japana mararmeo.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Antaŭ 60 jaroj Laika forvojaĝis en spacon

Je la 3-a de novembro 1957 unuafoje iu viva estaĵo lasis la terglobon trafante la kosmon: la hundineto Laika (nedifinita raso) forveturis per la rusa homfarita satelito “Sputnik 2”.

Kadre de la kosmaj aventuroj, tiu kvarpieda pioniro iĝis la unua viktimo, kaj de tiam same okazis al aliaj bestoj kaj homoj laŭlonge de la tempo.

Inter la jaroj 1948-a kaj 1961-a, 48 hundoj, 15 simioj kaj du kunikloj malfermis la vojon al la kosmaj malkovraĵoj, sed 27 el ili mortis pro akcidentoj aŭ neatenditaj cirkonstancoj dum la entreprenadoj.

Laika estis la ununura besto intence sendita al nepra morto for de nia planedo, ĉar en tiu tempo ankoraŭ ne ekzistis sufiĉe da teĥnikoscienco por reveni al la Tero. Grupoj pri bestoprotektado protestis, post sciigo pri la morto de Laika en la spaco.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

La fora loko kien oni sendas homfaritajn satelitojn por morti

Fine de vivodaŭro de la homfaritaj satelitoj kaj kosmoŝipoj orbitaciantaj ĉirkaŭ la Tero, la plimulto el ili povos reveni, sed kien ili falos?

Tiaj malpli grandaj satelitoj ĝenerale forbruliĝas enirante la atmosferon, sed kelkaj pecoj de tiaj pli grandaj postvivas la froton kaj ili kolizias kun la grundo. Por eviti, ke ili falos sur densloĝata regiono, kutime oni kondukas ilin al areoj ĉe la nomata “oceana poluso de nealirebleco”.

Tiu punkto en la oceano estas la loko plej fora disde ajna teritorio – ĝi situas en suda Pacifiko je ĉirkaŭ 2.700 kilometroj sude de la insularo Pitkarna, ie ĉe “la nenies lando”, inter Aŭstralio, Nov-Zelando kaj Sud-Ameriko.

En tiu regiono ĉirkaŭ 1.500 km2 de la oceano pli kaj pli iĝas kvazaŭ tombejo pri satelitoj konstruitaj de la homaro. Je la lasta nombrado tie enhavis 260 tiaj aĵoj, la plimulto el Ruslando.

Kuranta plano estas, ke en la venonta jardeko la Internacia Kosmostacio estos malaktivigita kaj kondukita al la “oceana poluso de nealirebleco”. Kun pezo da 450 tunoj ĝia reveno al la Tero certe konsistos spektinda okazintaĵo.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Japanlando malkovris grandegan kavernon en Luno

Scientistoj de la japana kosmagentejo malkovris en Luno egan kavernon, kiu povus en estonteco gastigi bazon por protektado de kosmovojaĝistoj kontraŭ radiado kaj subita temperaturoŝanĝo.

Informoj prenitaj el la luna kosmosondilo “Selene” konfirmis ekziston de kaverno 50 kilometroj longa kaj 100 metroj larĝa. Scientistoj kredas, ke ĝi originis pro vulkana aktivado okazinta tie antaŭ ĉirkaŭ 3,5 miliardoj da jaroj.

Tiu malkovro estis publikigita ĵaŭde (la 19-an de oktobro) en la scienca revuo “Geophysical Research Letters”.

Partnere kun la usona kosmagentejo NASA, Tokio planas konstrui en la jaro 2025-a kosmostacion ĉe la luna orbito, kaj trafi Marson per kosmoŝipanoj en 2030.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

Firmaoj kontraktataj de NASA pretigas kosmovestojn

Elon Musk, la proprulo de la firmao pri kosma transporto SpaceX (angla mallongigo de “Space Exploration Technologies Corporation”), diskonigis ĉi merkrede, la 23-an de aŭgusto, la unuan foton pri la vestaĵoj uzotaj de la astronaŭtoj en la kosmoŝipoj de sia firmao (Tia blankkolora supre). Laŭ li estis ege malfacile kongrui la funkciojn de la kosmovesto al ties estetiko.

SpaceX estis kontraktata de NASA por disvolvi kosmoŝipojn cele al transportado de astronaŭtoj al Internacia Kosmostacio (angla mallongigo ISS). Ekde 2011, kiam ĝi ĉesigis kosmoflugojn kun astronaŭtoj, NASA sendas ilin al ISS partnere kun Ruslando.

Ankaŭ la firmao Boeing (The Boeing Company) havas similan kontrakton kun NASA, kaj ĝia prototipo de kosmovesto jam estis prezentita januare (Tiu blua supre).

Tiuj firmaoj planas siajn unuajn misiojn kun kosmonaŭtoj en 2018, sed datoj ankoraŭ ne estis anoncitaj.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.

NASA petas helpon de fakuloj pri origamio

Nacia Aeronaŭtika kaj Kosma Administracio (angla mallongigo NASA) anoncas helpopeton al fakuloj pri origamio cele trovi solvon al problemo, kiun “ĝi ne sukcesis solvi interne”: elpensi ŝildon kontraŭ radiado por protekti kosmonaŭtojn kaj kosmoŝipojn kontraŭ sunradiado dum kosmoveturado.

Precize NASA serĉas ion, kio povus esti “sufiĉe faldita kaj kompaktigita”, por ke astronaŭtoj povus etendi ĝin post alteriĝo en iu planedo, kaj tiamaniere havi protekton kontraŭ sunradiado – tion klarigis al la brita gazeto “The Guardian” Matt Barrie, kiu estas fondinto de la retejo Freelancer, kie ekde la venonta 26-a de julio la interesuloj povos submeti siajn projektojn tiurilatajn.

Per tia solvo NASA ankaŭ celas (krom protektado de sano kaj elektronikaj sistemoj) ŝpari spacon ĉe kosmoŝipoj, kiuj ebligus kunportadon de pli da homoj kaj ekipaĵoj.

Kadre de la afero “NASA kaj origamio”, ekzistas elstarulo, nome la inĝeniero Robert Lang, kiu lasis sian postenon en tiu agentejo por plene dediĉi sin al tiu japana arto. “Eksciante kiel faldo estiĝas ĉe papero, oni povas same fari per aliaj materialoj”, tion li klarigis en epizodo de la projekto “Really Great Big Stories”. Kaj li asertas: “Faldi paperon similas al danco kun partnero, kies movojn oni jam konas”.


Ĉi tiu teksto estas adaptaĵo fare de Paulo Cesar Pires el portugallingva artikolo.