Mensagem do delegado-chefe da UEA no Brasil

mensagem delegado chefe

Saluton al niaj UEA-anoj!

Hoje somos 283 membros neste vasto país com 208 milhões de habitantes. Esse dado, que para alguns pode ser motivo de ceticismo ou desmotivação, para outros pode representar uma oportunidade para colocar nossos indicadores no rumo certo, pois, tamanho é o campo, que a probabilidade de melhorias  na colheita é certa.

Aliás, nosso passado indica que já fomos maiores em números: 506 em 2002 (quando ocorreu o UK no Brasil) e 444 em 2014 demonstram que muito há por fazer .

Contudo, sem alardes, forçoso é reconhecer que o momento é de preocupação. A maior organização esperantista, cuja sede se localiza na Europa,  sobreviveu às dificuldades de duas guerras mundiais, ao período da guerra fria, às crises internas, mas o momento atual é, talvez, o mais difícil por que passa nossa querida “Asocio”. O “membrofalo”, que nos últimos anos se acentuou enormemente, é o indicador mais evidente destes tempos difíceis, em que o sentimento de apatia e percepção de inoperância parecem imperar.

A dificuldade é robusta … mas somos esperantistas! Somos portadores de ideais capazes de levar a humanidade a um patamar civilizatório maior, melhor para todos, ideais estes que se apresentam como um sentimento interno capaz de resistir à correnteza da incredulidade e desesperança, mesmo nestes tempos de banditismo, mentiras e guerras.

Ainda que com uma ou outra dificuldade, a chama do ideal, contudo, jamais se apagará. Pelo contrário, que o nosso ânimo de “batalanto” seja fortalecido para que nossas ações efetivas possam demonstrar às pessoas que o Esperanto existe, é uma língua viva que contém em sua proposta um ideal de justiça e paz.

Cada esperantista importa,  cada um é capaz de atuar como sujeito nesse processo de divulgação. Como dito, o campo é enorme e muito o trabalho. Tenhamos a certeza de que, com os nossos esforços, em breve conseguiremos reverter os indicadores pessimistas.

Assim, “batalantoj”, prossigamos com o trabalho incansável de divulgação, persuasão e treinamento, seja pessoal, seja de outrem. E não subestimemos o poder dos mínimos atos, de um telefonema motivador ou  envio de cartas, emails, de uma palestra em escolas, igrejas, sindicatos ou em nossos clubes, ensino presencial ou na internet,  atuando como voluntário, no claro do dia ou no cansaço da noite, … “la nepoj vin benos”.

Em especial, convido-os também para aderir ou renovar a adesão junto à UEA.  Posso imaginar a dificuldade financeira por que muitos estão passando neste momento de crise em nosso país. E é evidente que de maneira alguma o nosso ideal deve ser motivo para agravamento neste campo. Entretanto, aqueles que se sentirem tocados, informo que a “Asocio” dispõe de várias categorias de membros, inclusive com valores módicos:

“MG – Individua membro, kiu ricevas nur la Gvidlibron tra la Esperanto-movado plus la revuon Esperanto rete – Não sócio da BEL +R$27,00” –  jare.

“MG – Individua membro, kiu ricevas nur la Gvidlibron tra la Esperanto-movado plus la revuon Esperanto rete – Sócio da BEL +R$23,00” –  jare

“MJ — Individua membro, kiu ricevas la Jarlibron plus retan version de la revuo Esperanto. Ĝis la aĝo de 29 jaroj ricevas ankaŭ la revuon “Kontakto” – Não sócio da BEL +R$72,00” – jare

“MJ — Individua membro, kiu ricevas la Jarlibron plus retan version de la revuo Esperanto. Ĝis la aĝo de 29 jaroj ricevas ankaŭ la revuon “Kontakto” – Sócio da BEL +R$60,00” – jare

“MA — Individua membro, kiu ricevas la Jarlibron kaj la revuon Esperanto. Ĝis la aĝo de 29 jaroj ricevas ankaŭ la revuon “Kontakto” – Não sócio da BEL +R$177,00”- jare

“MA — Individua membro, kiu ricevas la Jarlibron kaj la revuon Esperanto. Ĝis la aĝo de 29 jaroj ricevas ankaŭ la revuon “Kontakto” – Sócio da BEL +R$148,00” –  jare

Assim, poderá ajudar a maior organização esperantista a cumprir com o seu papel institucional. Eis o “aliĝilo” da BEL: LINK

Ou diretamente, com a própria UEA: LINK

Por oportuno, encerro esta singela mensagem com as sábias palavras de Zamenhof:

“Mi ankoraŭ la lastan fojon admonas vin: laboru ĉiam en plena unueco, en ordo kaj konkordo. Ĉiujn dubajn demandojn, kiuj koncernas la tutan esperantan aferon, kaj kiuj ne tuŝas la personan liberecon de ĉiu aparta esperantisto, solvu ĉiam pace, per regula interkonsiliĝo de viaj egalrajte elektitaj delegitoj kaj per disciplina cedo de la malplimulto al la plimulto. Neniam permesu, ke en nia afero regu la principo: “kiu pli laŭte krias, tiu estas prava”. Per unueco ni pli aŭ malpli frue certe venkos, eĉ se la tuta mondo batalus kontraŭ ni; per interna malpaco ni ruinigus nian aferon pli rapide, ol tion povus fari ĉiuj niaj malamikoj kune. Ne forgesu, ke Esperanto estas ne sole simpla lingvo, kiun ĉiu el ni uzas nur por siaj propraj bezonoj, sed ke ĝi estas grava socia problemo, ke, por atingi nian celon, ni devas konstante propagandi nian aferon kaj zorgi pri tio, ke la mondo havu estimon kaj konfidon por ĝi. Se en nia afero aperas io, kio ŝajnas al ni malbona, ni povas trankvile ĝin forigi per komune interkonsentita decido; sed ni neniam semu en nia tendaro reciprokan malamon kaj malpacon, kiu nur ĝojigas kaj triumfigas niajn malamikojn. En la unuaj jaroj de nia laborado sur nia standardo estis skribitaj la vortoj “espero, obstino kaj pacienco”; tio tute sufiĉis, ĉar ke ni, samideanoj, devas reciproke nin estimi kaj helpi, tio por ĉiu estis komprenebla per si mem. En la lastaj jaroj ni bedaŭrinde ofte forgesis tiun devon; tial nun, transirante en la duan gravan periodon de nia historio, en la duan kvaronjarcenton, ni skribu sur nia standardo novan vorton, kaj ĉi tiun vorton ni ĉiam respektu kiel sanktan ordonon; tiu vorto estas: “konkordo”.” – Paroladoj de Zamenhof, Oka Kongreso 1912 en Kraków.

Frate,

Alex SS
Ĉefdelegito de UEA en Brazilo.

P.S.: laŭ la delegita regularo, “kandidato por delegiteco devas esti individua membro en la kategorio MJ, MA aŭ DM aŭ Honora Membro en la jaro de elekto kaj en la antaŭa jaro. Junulara delegito devas esti ankaŭ individua membro de TEJO”

 Regularo pri Delegitoj: LINK


Informações da UEA neste site: LINK

Publikita de

Paulo Cesar Pires

https://esperanto.blog